ਕੀ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਕਿਉਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ?, ਚਾਰ ਹਿਸਿਆਂ ਦਾ ਚੌਥਾ ਭਾਗ

ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗੀ ਗੁਣ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ, ਦਿਆਲਤਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਨਾ ਕਰੋ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਮਾਸੂਮ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ ਜਾਂ ਮਾਸੂਮ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾਓ।

ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਤਸਵੀਰ ਦੇਖੋਗੇ, ਕਿ ਕਰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਤੁਰੰਤ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਕੁੱਤਿਆਂ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਤੁਰੰਤ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਗੁਣ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਗੇ। ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀ ਅਸੀਮ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ।

"ਇੱਕ ਬੇਰਹਿਮ ਮੁਰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮ!"

HOST: ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ 2019 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਬੋਧੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਟੂਆਨ ਅਤੇ ਹੋਆ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦਿਲ-ਦਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।

Narrator: ਮੈਂ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਤਾਸ਼ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣੀਆਂ - ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ, ਵਿੰਨ੍ਹਣ-ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਿਸਨੇ ਮੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਰੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵਕ ਹੀ ਨੇੜੇ-ਖੜ੍ਹੇ ਟੂਆਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹਥ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੱਕੜ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾ ਚਾਕੂ ਸੀ। ਕੁੱਕੜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਖੰਭ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਫੜਫੜਾਏ, ਪਰ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤਲਵਾਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਖੂਨ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਤਿੜਕਦੇ ਸੀਮਿੰਟ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਛੀ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [...] ਪਰ ਜਿਸ ਗੱਲ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘੀ ਠੰਢਕ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਉਹ ਸੀ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ - ਬਿਲਕੁਲ ਭਾਵਹੀਣ। ਕੋਈ ਵੀ ਨਿਰਾਜ਼ਗੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਪਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਂਗ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਹੁਣੇ ਲਈ ਗਈ ਜਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। [...]

ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਲਾਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਦਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਸਮਾਨ ਘੋਰ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਆਤਮਾ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। [...] ਅਚਾਨਕ, ਛੋਟੇ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁੱਕੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਆਮ ਮੁਰਗੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਖੰਭ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਸਨ। ਉਸਦੀਆਂ ਗੋਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਿੱਧੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਦੌੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਬਾਈ ਗਈ ਹੋਵਾਂ, ਮੈਂ ਹਿੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਕੁੱਕੜ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਬਿਨਾਂ ਹਿੱਲੇ, ਉਸਦੀਆਂ ਬਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲਿਆ - ਇੱਕ ਬਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼: "ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰੇਗਾ।" ਖੂਨ ਵਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।"

HOST: ਉਸ ਅਜੀਬ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਮ ਬੋਧੀ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੁੱਪਚਾਪ ਟੂਆਨ ਦੇ ਜਾਗਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 2023 ਦੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਟੂਆਨ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਮੁਰਗੀ-ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਹਾਦਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।

Narrator: ਟੂਆਨ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਫਿੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਕੱਸ ਕੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਲਾਲ ਧੱਬੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫੀਮਰ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਜਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚੱਲਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਲਗਭਗ ਜ਼ੀਰੋ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਕਮਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਅਧਰੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਲਈ।

HOST: ਇੱਕ ਦਿਨ, ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਟੂਆਨ ਨੇ ਆਮ ਬੋਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।

Narrator: "ਮੈਂ ਗਲਤ ਸੀ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। "ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਕਰਮ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਉਡਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ!" [...] "ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸਨੇ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਬਸ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਹਾਸਾ ਮਨੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਡੂੰਘੇ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲਿਆ: 'ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।' ਖੂਨ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਰਜ਼ਾ ਅਜੇ ਚੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਠੰਡ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਹ ਅਸਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।" [...]

ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ: "ਟੂਆਨ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰੋ, ਬੁੱਧ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੋ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਚੁਕਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਪਰ ਸੱਚਾ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਮ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਹੰਝੂ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ: "ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਹੁਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ! ਮੌਤ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਰਗੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਹਨ... ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਦੇਣਦਾਰ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਅਦਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?!"

ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ "ਕਥਿਤ ਤੁਰੰਤ ਨਤੀਜੇ" ਤੋਂ ਅੰਸ਼

Narrator: ਵਾਂਗ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਾਰੇ ਪੈਰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕਾਲਰ ਇੰਨਾ ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪੂਛ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। [...] ਟੀ ਡੇਨ ਨੇ ਚਾਕੂ ਚੁੱਕਿਆ, ਸਟੀਲ ਦਾ ਬਲੇਡ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਵੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਖੂਨ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਰੇਮਿਕ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁੰਗ ਲੂਨ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੁੱਕੀ, ਤਿੜਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਵਾਂਗ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ, ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। [...] ਟੀ ਡੇਨ ਨੇ ਹੰਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ: "ਹੇਠਾਂ ਉੱਠੋ, ਭਰਾਵੋ! ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ!" [...] ਉਸ ਰਾਤ, ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਲੰਬੇ, ਸੋਗਮਈ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਦਰਜਨਾਂ ਕੁੱਤੇ ਸਨ, ਨੇੜੇ-ਦੂਰ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਬੱਚੇ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੋਧੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। [...]

ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲਣ-ਵਾਲਾ ਤੁੰਗ ਲੂਨ, ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਰ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸਨ। [...] ਉਸਨੇ ਵਾਂਗ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚੋਂ ਖੂਨ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। [...] ਦੂਜੀ ਰਾਤ, ਤੁੰਗ ਲੂਨ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। [...] ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਦਰਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਕੋਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜੰਮ ਗਿਆ। [...] ਉਹ ਚੀਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਗਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਗੱਡੀ ਅਚਾਨਕ ਆਈ, ਹਵਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਝੱਖੜ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। [...]

ਤੁੰਗ ਲੂਨ, ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਬਾ ਮਾਪ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਗੁਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਭੂਤ ਦੁਆਰਾ ਸਤਾਏ ਗਏ ਹੋਣ। [...] ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਘਰ ਨਾ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੂਰ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਘਰ ਭੱਜ ਗਿਆ। [...] ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਆਸਪਾਸ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਖਿੜਕੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਇੱਕ ਠੰਡੇ, ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ। ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਕੰਬਲ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਬੁੜਬੁੜਾਇਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।" ਅਚਾਨਕ, ਛੱਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਦਰਾੜ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਟਾਹਣੀ ਟੁੱਟ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਗਲੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਇੱਕ ਭੱਜਦਾ ਟਰੱਕ ਕਿਧਰੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। [...]

ਬਾ ਮਾਪ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਹਾਈ ਰੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਬਰਾਹਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। [...] ਚੌਥੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਤੋਂ ਕੁੱਤੇ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਆਈਆਂ, ਸੋਗਮਈ ਅਤੇ ਠੰਢੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਸਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਚਾਕੂ ਚਲਾਇਆ, ਪਰ ਇਹ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਚੀਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨਦੀ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ, ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਲੁਕਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਪਾਣੀ ਬੇਚੈਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਪੁਲ 'ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਪੈਲਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗੀ। [...]

ਨਾਮ ਸਾਓ, ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ, ਨਿਡਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। [...] ਛੇਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ, ਨਾਮ ਸਾਓ ਨੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਦੂਰ ਭੱਜਣ ਨਾਲ ਸਰਾਪ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। [...] ਠੰਡੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਸਨੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ, ਕਿਹਾ, "ਆਵਾਰਾ ਕੁੱਤਾ, ਹਹ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" [...] ਉਸਨੇ ਚੀਕਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। [...] ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਇਸਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਲਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। [...] ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਵਾਂਗ ਚੁੱਪ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਬਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੀਭ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। [...] ਨਾਮ ਸਾਓ ਭੈ ਭੀਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। [...] ਵਾਂਗ ਚੀਕਿਆ, ਇੱਕ ਵਿੰਨ੍ਹਣ-ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਸਰਾਪ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। [...] ਨਾਮ ਸਾਓ ਸੜਕ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਭੱਜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਟੱਕਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। [...]

ਟੀ ਡੇਨ, ਆਖਰੀ ਬਚਿਆ ਆਦਮੀ, ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡਰ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। [...] ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਦੱਬੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਾ ਹੋਵੇ: "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ! ਮੈਂ ਗਲਤ ਸੀ!" ਮੈਂ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ!" [...] ਸੱਤਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਨਦੀ ਕਿਨਾਰੇ ਛੋਟੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਜਗਵੇਦੀ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਧੂਪ ਧੁਖਾਈ ਅਤੇ ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ: "ਮੈਂ ਗਲਤ ਸੀ, ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। "ਵਾਂਗ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।" [...] ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪਹੀਏ ਵਾਲੀ ਗੱਡੀ ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗੱਡੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਈ। ਟੀ ਡੇਨ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੂਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬਚ ਗਿਆ।

ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਛੇਰਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਵਾਨ ਸੀ, 25 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਸਾਈਨਿਸਾਈਟਿਸ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਡਿਸਕ ਹਰਨੀਏਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਕਲੋਸਟ੍ਰੋਫੋਬੀਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਛੱਡਣ, ਵੀਗਨ ਬਣਨ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀਗਨ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ 1 ਨਵੰਬਰ, 2014 ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਦੀਖਿਆ ਲਈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੁਆਨ ਯਿਨ ਵਿਧੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਸਿਹਤ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਮ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੁਧਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ:

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਪੇਟ 'ਤੇ ਲਾਲ ਧੱਬੇ ਦੇਖੇ, ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਡੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਟਲਫਿਸ਼-, ਆਕਟੋਪਸ-, ਛੋਟੇ ਮੱਛੀ-ਲੋਕ, ਆਦਿ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ! ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ: ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੁਆਨ ਯਿਨ ਵਿਧੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਈ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਥਿਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਾਂ।

ਅਤੇ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼-ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। [...]

ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੂਜਾ COVID-19 ਟੀਕਾ ਲਗਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਯੂਰੇਥਰਾ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਸਿਸਟਾਈਟਿਸ ਸੀ। ਕਈ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸਹੀ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਕੰਮ 'ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੂਤਰ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਖੰਭ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦਾ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਸੀ। (ਮੁਰਗੇ-ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਆਏ ਸਨ।) [...]

ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੁਪਰੀਮ ਮਾਸਟਰ ਟੀਵੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਲ ਦੀ ਲਾਈਨ ਭੇਜਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਜੁਟਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਇਆ! [...] ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੋਮਲ ਪਿਆਰ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। [...] ਵੈਸੇ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀਗਨਿਜ਼ਮ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਰਜਿਸਟਰਡ ਬੁੱਚੜਖਾਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਦੇਖਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬੁੱਚੜਖਾਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ! [...]

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 39 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਨਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 40 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀਗਨ ਬਣਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਇਸ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਨਾਖੁਸ਼ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ 40 ਸਾਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਦਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਹਰ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। 68 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ; ਉਸਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀਗਨ ਬਣਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਵੀਗਨ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਵੀਗਨ ਖੁਰਾਕ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। [...]

ਠੀਕ ਹੈ। ਇਹੀ ਜਵਾਬ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, "ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੰਗ ਕਿਉਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?" ਅਤੇ "ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਯੁੱਧ, ਯੁੱਧ ਖੇਡ, ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ, ਸੰਸਾਰ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?" ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ... ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ, ਕਈ ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਜੀਵਨ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਆਮ ਜੀਵਨ, ਆਪਣੇ ਆਮ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, । ਪਰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ: ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ-ਵਿਅਕਤੀ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁੱਖ ਝੱਲੋ, ਕਦੇ ਵੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਆ ਸਕੋਂ।

ਇਸ ਸਭ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਨੀਂਦ ਹਰਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਰੋਂਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਉਮੀਦ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ, ਸਮਝਣਗੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਿਆਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗਾਂ ਅਤੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਮਾਇਆ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨੇਕ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਨੈਤਿਕ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗਲ ਹੈ, ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੋਵੇਗਾ - ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।

ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਬਣ ਜਾਓਗੇ - ਇੱਕ ਨਰਕ-ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਾਂਗ, ਦੁਸ਼ਟ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਟੀਆ ਹਸਤੀ ਵਾਂਗ। ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਸਵਰਗੀ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਵੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਂ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੇ, ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਨੇਕ ਮਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬਦਤਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ, ਸਰਲ ਰੱਖੋ। ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਇਸ ਕਾਤਲ ਊਰਜਾ ਦਾ ਸੇਵਨ ਨਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੋਗੇ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬਸ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ। ਬਸ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਕਮਾ ਸਕੋ। ਇਸ ਭੌਤਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਮਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ - ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦਾ ਦੇਣਦਾਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਸੰਸਾਰ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰ‌ਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਮੂਹਿਕ ਕਰਮ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖੋ। ਜੋ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਰੋ। ਜੋ ਵੀ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਪਿਆਰ ਲਈ, ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਲਈ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੁੱਖੀ ਮਿਆਰ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਠੋਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਮੀਰ, ਮਸ਼ਹੂਰ, ਪਿਆਰੇ ਬਣ ਸਕੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੁਣਨਗੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਨਸਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਪਰ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਹਨ ਜਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਲੋਕ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ।

ਠੀਕ ਹੈ, ਹੁਣ ਲਈ ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਰੱਖੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣੋ। ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ - ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਬਸ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇੱਕ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਲ, ਸੱਚੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਬੇਫਿਕਰ, ਸ਼ਾਂਤਮਈ, ਅਨੰਦਮਈ ਘਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਆਮੇਨ।

ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ, ਦਾਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਦਾਰਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਹਮਦਰਦੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਨਸਾਨਾਂ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ - ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ, ਘਟਾਉਣ, ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਂਥੋਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਜੀਓ, ਮੇਰੇ ਮਾਂਪਾ - ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ - ਇੰਨੇ ਪਿਆਰੇ, ਇੰਨੇ ਦਿਆਲੂ, ਇੰਨੇ ਰਹਿਮ, ਇੰਨੇ ਮਾਫ਼-ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਮਾਂਪਾ। ਮਾਂਪਾ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਮਾਂਪਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮਾਂਪਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮਾਂਪਾ। ਭਾਵ, ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾ।

Photo Caption: “ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਉਪਰੋਕਤ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦੁਆਰਾ: ‘ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ’ ਖੈਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਪਿਆਰੇ ਸੂਰਜ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਬਸ ਕੋਮਲ ਬਣੋ”

ਫੋਟੋ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ