รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
มาดำเนินรายการกันต่อกับ "สิบขั้นตอนปฏิบัติ แห่งปัญญาของพระโพธิสัตว์" "สิบแนวทางปฏิบัติ ของพระโพธิสัตว์" และ "สิบการกระทำ แห่งการอุทิศตน (ปาริณามานะ)" ในพระศูรางคมสูตร แปลโดย อุปสกะ ลู่กวนหยู สิบขั้นตอนปฏิบัติ แห่งปัญญาของพระโพธิสัตว์ "1. อานนท์ เมื่อบรรลุถึงขั้นทั้งสิบ (แห่งศรัทธาของพระโพธิสัตว์) ด้วยอุบายทางปฏิบัติแล้ว แก่นแท้ของจิตก็จะปรากฏ และแผ่รัศมีออกมา การประสานกัน ของหน้าทั้งสิบประการของจิตนี้ ทำให้จิตเป็นหนึ่งเดียวสมบูรณ์ ขั้นตอนนี้เรียกว่าการกำหนดเป้าหมาย 2. จิตใจภายในตอนนี้ เปล่งประกายดุจทองคำบริสุทธิ์ เจิดจรัสอยู่ในลูกแก้วใส เมื่อปัญญา (เชิงไตร่ตรอง) ก่อนหน้านี้ ได้มาถึงระดับจิตนี้แล้ว นี่จึงเรียกว่า ขั้นของการควบคุมระดับ (จิต) 3. การรับรู้ถึงพื้นฐานของจิต อย่างสมบูรณ์ จะเผยให้เห็นทั้งปัญญา และเป้าหมายของปัญญา ในฐานะความเป็นจริงหนึ่งเดียว ในสิบทิศโดยปราศจากอุปสรรคใด ๆ นี่เรียกว่า ขั้นของการปฏิบัติ (พระโพธิสัตว์) 4. การประพฤติของพระโพธิสัตว์ คล้ายกับของพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็น แรงบันดาลใจให้แก่พระโพธิสัตว์นั้น เปรียบเสมือนคนตาย ที่อยู่ในสภาวะระหว่างกาล กำลังแสวงหาบิดามารดาเป็นช่องทาง สำหรับการเกิดใหม่ในโลก จิตที่ก้าวหน้าก็เข้าถึงเมล็ดพันธุ์ แห่งพระตถาคตเช่นกัน นี่เรียกว่าขั้น ของการมีชาติกำเนิดสูงส่ง 5. (จิต) ที่เจริญเติบโต อยู่ในครรภ์อันศักดิ์สิทธิ์ ได้รับสืบทอดโพธิพื้นฐาน และทารกในครรภ์ก็ก่อตัวขึ้น พร้อมด้วยคุณลักษณะทั้งหมด นี่เรียกว่าขั้นแห่งความพร้อมทั้งปวง (เพื่อการรู้แจ้ง) 6. ทั้งรูปธรรมและจิตใจนั้นเหมือนกับ ของพระพุทธเจ้าทุกประการ นี่คือขั้นของจิต ที่แท้จริง 7. การผสานกัน ระหว่างกายและใจจะยิ่งแน่นแฟ้น เมื่อเวลาผ่านไป ระยะนี้เรียกว่า ระยะที่ไม่เกิดการถดถอย 8. ทารกในครรภ์ขณะนี้ สมบูรณ์ด้วยพุทธภาวะ ทั้งสิบประการแล้ว นี่คือขั้นของโพธิในระยะเริ่มต้น (หรือระยะที่ยังไม่เจริญเต็มที่) 9. ทารกในครรภ์ซึ่งเจริญเติบโต เต็มที่แล้ว ได้ถือกำเนิดขึ้น และกลายเป็นบุตรของพระพุทธเจ้า นี่คือช่วงของการสืบทอดตำแหน่ง ต่อจากพระราชาแห่งกฎ 10. การเฉลิมฉลอง การบรรลุนิติภาวะของเขานั้น คล้ายคลึงกับพิธีอภิเษก ที่จัดขึ้นเมื่อมกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชย์ ขั้นตอนนี้เรียกว่า ขั้นตอนการแต่งตั้ง" หลักปฏิบัติสิบประการ ของพระโพธิสัตว์ "1. อานนท์ แม้ว่าบุรุษผู้ทรงคุณธรรมเหล่านี้ เมื่อบรรลุถึงฐานะบุตร ของพระพุทธเจ้าแล้ว จะได้รับบุญกุศลอันนับไม่ถ้วน ของพระตถาคต พวกเขาก็ยังคง กลมกลืนกับสรรพสัตว์ทั้งหลาย ในแดนทั้งสิบ นี่เรียกว่าการรับใช้ด้วยความยินดี 2. พวกเขาสามารถทำงาน เพื่อประโยชน์ของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงได้ นี่เรียกว่ากิจกรรมที่เป็นประโยชน์ 3. การบรรลุธรรมของตนเอง และการบรรลุธรรมของผู้อื่นนั้น ปราศจากความขัดแย้งใด ๆ กิจกรรมนี้เรียกว่า กิจกรรมที่ไม่แสดงความขุ่นเคือง 4. การปรากฏตัวอย่างต่อเนื่อง ของพวกเขาในรูปแบบนับไม่ถ้วน ในอนาคตอันไม่มีที่สิ้นสุด (เพื่อประโยชน์ของผู้อื่น) โดยไม่ขึ้นอยู่กับแนวคิด เรื่องเวลาและสถานที่ เรียกว่ากิจกรรมที่ไม่สิ้นสุด 5. การเทศน์ของพวกเขา ซึ่งปราศจากความยึดติดใด ๆ สอดคล้องกับหลัก (คำสอนเกี่ยวกับ) อธรรมของธรรมะทั้งปวง และถือเป็นกิจกรรม ที่ไม่เคยผิดลำดับ 6. เอกภาพ (เชิงนามธรรม) เผยให้เห็นปรากฏการณ์ ที่ไม่แตกต่างกันมากมาย นี่เรียกว่ากิจกรรมอันชาญฉลาด ในการปรากฏตัว (ตามต้องการ) 7. ในสภาวะนี้ โลกทั้งใบในทิศทั้งสิบ จะปรากฏอยู่ในทุกอณูของฝุ่น โดยไม่มีฝุ่นหรือโลกใด มาบดบังซึ่งกันและกัน นี่เรียกว่ากิจกรรม ที่ไม่ยึดเกาะ 8. ปรากฏการณ์ทั้งปวง ล้วนเป็นเพียงความสมบูรณ์แบบ สูงสุด (ปรมิตา ซึ่งนำไปสู่ฝั่งแห่งโพธิ) นี่เป็นกิจกรรมที่น่ายกย่อง 9. การประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ (ระหว่างสภาวะที่เป็นรูปธรรม และสภาวะที่เป็นรูปธรรม) นี้ ทำให้เกิดแบบอย่าง ของพระพุทธเจ้าในสิบทิศ และเรียก ว่าการปฏิบัติธรรมอย่างชำนาญ 10. การกระทำแต่ละอย่างนั้นล้วนเป็น เพียงการไม่กระทำ(หวูเหว่ย) บริสุทธิ์ และเหนือธรรมชาติ ซึ่งได้มาจาก ความจริงหนึ่งเดียวของความเป็นนั้น นี่เรียกว่ากิจกรรม ที่สอดคล้องกับสัจธรรม" การกระทำทั้งสิบประการ แห่งการอุทิศตน (ปาริณามานะ) “1. อานนท์ หลังจากที่ผู้ทรงคุณธรรมเหล่านี้ ได้รับพลังเหนือโลก ในการปฏิบัติพุทธกิจแล้ว พวกเขาย่อมบรรลุถึงสภาวะ แห่งสัจธรรมบริสุทธิ์ ซึ่งจะปลดปล่อยพวกเขา จากอุปสรรคทั้งปวง พวกเขาควรช่วยเหลือสิ่งมีชีวิต โดยไม่ยึดติดกับแนวคิด เรื่องความรอด เพื่อเปลี่ยนจิต ที่ไม่กระทำ (หวูเหว่ย) ให้เข้าสู่หนทางแห่งนิพพาน นี่คือการอุทิศตนเพื่อความรอด ของสรรพสิ่งทั้งปวง โดยหลีกเลี่ยงแนวคิด เรื่องการ (ช่วย) สรรพสิ่งเหล่านั้น 2. การทำลายล้างทุกสิ่ง ที่สามารถทำลายได้ ในขณะเดียวกัน ก็หลีกเลี่ยงความคิดที่จะทำลายมัน เรียกว่า การอุทิศตน ให้กับสิ่งที่ทำลายไม่ได้ 3. การตระหนักรู้ว่า โพธิขั้นพื้นฐานนั้นลึกซึ้ง และเท่าเทียมกับพระสัมมาสังขาร เรียกว่า การอุทิศตน เพื่อความ เท่าเทียมกับพระพุทธเจ้าทั้งปวง 4. การสำแดงสภาวะจิตอันบริสุทธิ์ ซึ่งเหมือนกับสภาวะ ของพระพุทธเจ้า เรียกว่า การอุทิศตน เพื่อการดำรงอยู่ทุกหนทุกแห่ง 5. การผสมผสานอย่างเสรี ระหว่างโลกทางโลก และ (สภาวะสัมบูรณ์ของ) พระตถาคต ทรงอุทิศตนเพื่อสะสมบุญกุศล อันไม่สิ้นสุด 6. การเกิดขึ้นของเหตุอันบริสุทธิ์ จากสภาวะพุทธภาวะเดียวกัน เพื่อแสวงหานิพพานนั้น เรียกว่า การอุทิศตนเพื่อรากเหง้า อันประเสริฐแห่งความเที่ยงธรรม 7. การตระหนักรู้ถึง ความเป็นกลางในลักษณะนี้ ซึ่งเผยให้เห็นถึงความเป็นหนึ่ง เดียวกันของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง ในสิบทิศกับธรรมชาติพื้นฐาน ของตนเอง ซึ่งการทำให้สมบูรณ์นั้น ไม่กีดกันสิ่งใดสิ่งหนึ่งออกไป เรียกว่า การอุทิศตน เพื่อความ เป็นหนึ่งเดียวกันของสรรพสิ่ง 8. การตระหนักรู้ถึง ความเป็นหนึ่งเดียวกัน ของปรากฏการณ์ทั้งปวง ปราศจากการแบ่งแยก ไม่ยึดติดใน ความเหมือนหรือความแตกต่างใด ๆ เรียกว่า การอุทิศตน แด่สัจธรรมสูงสุด 9. การบรรลุถึงสภาวะ อันสมบูรณ์นี้ ซึ่งปราศจากอุปสรรคใด ๆ ในสิบด้าน เรียกว่าการอุทิศตนเพื่อการหลุดพ้น โดยปราศจากสิ่งกีดขวาง 10. การบรรลุถึงสัจธรรม อย่างสมบูรณ์ ซึ่งขจัดความพิจารณาใด ๆ เกี่ยวกับอาณาจักรแห่งธรรม เรียกว่า การอุทิศตน แด่ธรรมธาตุอันไร้ขอบเขต”
